eisbär

Radiohead | King Of The Limbs

Αν μου έλεγες πέρσι τέτοια εποχή, ότι το φετινό μου #6 θα ήταν Radiohead, θα μου φαινόταν πιο πιθανό η ΑΕΚ να είναι πρώτη αυτή τη στιγμή στο πρωτάθλημα.
Και όμως συμβαίνουν και τα δύο. Οk, μπορεί να την προσπέρασε ο γαύρος με το φιλικό στη Λιβαδειά αλλά μόνο και μόνο που στο ΟΑΚΑ ακούγεται το “Πρωτάθλημα θα πάρουμε, όλους θα τους τρελάνουμε” μια ψιλή με ξεπερνάει.
Aυτό δηλαδή που έκαναν και οι Radiohead με τις προσδοκίες μου. Τις ξεπέρασαν. Και με έκαναν να ασχοληθώ ξανά με μια μπάντα (τη μεγαλύτερη μπάντα αυτή τη στιγμή εκεί έξω), την οποία κακώς, κάκιστα είχα ξεγράψει.
Να φανταστείς το In Rainbows, πάνω από 5 φορές ολόκληρο δεν το έχω ακούσει. Πίστευα ο π@π@ρ@ς, ότι δεν έχουν να (μου) δώσουν κάτι καινούριο, ότι τα εξάντλησαν όλα με τις δισκάρες του παρελθόντος.
Φυσικά δεν ήταν έτσι και με το φετινό King of the Limbs έκαναν για ακόμα μια φορά στροφή ή έστω αλλαγή κατεύθυνσης στον ήχο τους και συμπαρέσυραν μια ολόκληρη σκηνή μαζί τους προς τον ήχο αυτό.
Nαι αναφέρομαι στην επιδραστικότητα του δίσκου, η οποία φανερώθηκε με τον χείμαρρο remix που ακολούθησε, το ένα πιο επιτυχημένο (μουσικά) από το άλλο.
Για τέλος φυσικά, κρατώ την εύφημο μνεία στον σοφό “μονόφθαλμο” Thom Yorke, ο οποίος δείχνει να αφομοιώνει καθετί καινούριο που αξίζει να απασχολεί τα απαιτητικά αυτιά μας (ok ψωνίστικο είναι αυτό #peste_na_me_fate) με τον πιο δημιουργικό τρόπο και να διαμορφώνει σε μεγάλο μέρος ο ίδιος την καλλιτεχνική ατζέντα της εποχής του.

07 Μen | Leave Home
08 Dirty Beaches | Badlands
09 Sex Church | Growing Over
10 Liturgy | Aesthetica
11 Soft Kill | An Open Door
12 Moon Duo | Mazes
13 Rome | Die Aesthetik Der Herrschaftsfreiheit
14 Disappears | Guider
15 Wooden Shjips | West
16 HTRK | Work work work
17 Thurston Moore | Demolished Thoughts
18 Cold Cave | Cherish the Light Years
19 Xeno and Oaklander | Sets and Lights
20 Monovine | Cliche